Η περιπέτεια μιας μακέτας - Μυθιστόρημα

Εκπαίδευση στην Οπτική Επικοινωνία. Νέα, βοηθήματα, ανακοινώσεις, βιβλία & περιοδικά.

Η περιπέτεια μιας μακέτας - Μυθιστόρημα

Δημοσίευσηαπό onart » 01.11.06, 1:42 pm

Παρατηρώντας διάφορες καταχωρήσεις και σελίδες περιοδικών, επανήλθε στη μνήμη μου η διαδικασία κατασκευής μιας μακέτας, όπως γινόταν στο παρελθόν, πριν την χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών. Συζητάμε στην ουσία για μια κατάσταση που επικρατούσε μόλις 10 με 15 χρόνια πίσω, που όπως όμως θα διαπιστώσουμε στη συνέχεια, αποτελεί πλέον επιστημονική φαντασία (όχι προς το μέλλον όμως, αλλά αντίστροφα) και μόνο σαν μυθιστορηματική μπορούμε πλέον να την αντιμετωπίσουμε.
Αναζήτησα σε διάφορες πηγές στο Δίκτυο πληροφορίες καταγεγραμμένες για το συγκεκριμένο θέμα, δεν βρήκα σχεδόν τίποτα, οπότε αποφάσισα να δημοσιεύσω ένα τυπικό παράδειγμα εκείνης της διαδικασίας. Σε μερικά σημεία του κειμένου γίνομαι επίτηδες αναλυτικότερος, μια και η διάθεσή μου πάνω στο συγκεκριμένο θέμα δεν είναι καθόλου ρετρό, αλλά αντίθετα το αντιμετωπίζω σαν μια πολύ χρήσιμη γνώση, κυρίως για τους συναδέλφους που σπούδασαν και εργάζονται χωρίς να είχαν εκ των πραγμάτων τη δυνατότητα να διδαχτούν ή έστω να πληροφορηθούν όλα αυτά.

Η περιπέτεια μιας μακέτας λοιπόν.

Ας υποθέσουμε πως το ζητούμενο είναι η κατασκευή μιας μακέτας για εκτύπωση.
Το παράδειγμα που έχω επιλέξει είναι μια εξαιρετικά απλή σελίδα εντύπου (ενδεχομένως θα μπορούσε να είναι και μια τυπική καταχώρηση).
Η μακέτα στην τελική εκτυπωμένη της μορφή θα πρέπει να είναι έτσι:

Εικόνα

Όπως παρατηρείτε έχει ένα εντελώς απλό στήσιμο, πράγμα που σημαίνει οτι με την σημερινή τεχνολογία, ο χρόνος κατασκευής της, με τις φωτό έτοιμες ψηφιοποιημένες, το κείμενο ήδη πληκτρολογημένο και σε ηλεκτρονική μορφή και το λογότυπο να το έχουμε μόλις βρεί από το brandsoftheworld.com, δεν θα έπρεπε να ξεπεράσουμε τυπικά τα 15 με 30 λεπτά το πολύ.

Τα τότε δεδομένα όμως απαιτούσαν τα παρακάτω στάδια:

- Αρχικά σκιτσάριζες (ή στο έδιναν έτοιμο) το βασικό στήσιμο της μακέτας. Είχες στα χέρια σου δηλαδή κάτι ανάλογο:

Εικόνα

Το υπόλοιπο υλικό που είχες στη διάθεσή σου ήταν
1. το κείμενο, σχεδόν πάντα σε χειρόγραφη μορφή (σπάνια πληκτρολογημένο σε γραφομηχανή)
2. το λογότυπο και
3. οι 2 φωτογραφίες

Να επισημάνω οτι όλες οι τότε μακέτες σχεδιαζόντουσαν μόνο σε ασπρόμαυρη μορφή. Ο χαρακτηρισμός των χρωμάτων γινόταν στο τέλος, πάνω σε ένα ριζόχαρτο που σκέπαζε όλη τη μακέτα, όπου σημείωνες με έγχρωμους μαρκαδόρους τις δυνάμεις της 4χρωμίας (ή Pantone) για κάθε τι και οποιαδήποτε άλλη διευκρίνηση χρειαζόταν το ατελιέ των διαχωρισμών που θα παραλάμβανε την μακέτα ατη συνέχεια. Αυτό σημαίνει κυρίως, οτι χρειαζόταν να αναπτύξεις μεγάλη εμπειρία στο να μπορείς ενώ δουλεύεις με ασπρόμαυρο υλικό, να φαντάζεσαι την τελική έγχρωμη μορφή του. Αυτό για κάποιους ήταν μια μεγάλη μαθητεία πάνω στο ασπρόμαυρο σχεδιαστικό πεδίο, με παράλληλη κατανόηση και εκτίμηση της ασπρόμαυρης φωτογραφίας, της φόρμας, του φωτισμού και των δυνάμεων του μαύρου. Δεν αναλύω άλλο, με φρενάρω.

1. Τα λογότυπα, αφού βέβαια δεν υπήρχαν σε ηλεκτρονική μορφή:
- στην καλύτερη περίπτωση τα είχες σε μορφή ασπρόμαυρης μακέτας που ήδη είχε φτιάξει κάποιος άλλος (ή εσύ) και σε μέγεθος μικρότερο ή μεγαλύτερο από αυτό που χρειαζόσουν. Στην μακέτα αυτή υπήρχαν καταγεγραμμένα και τα ποσοστά των χρωμάτων της 4χρωμίας που αφορούσαν το λογότυπο.
- στην χειρότερη περίπτωση, είχες ένα κακό τυπωμένο πρωτότυπο, το οποίο έπρεπε στην ουσία να το ξανασχεδιάσεις αν όχι από την αρχή, τουλάχιστον να το συνεφέρεις. Πράγμα που σημαίνει οτι κάποια μέρη του για να μην έχουν "γρέζια" (κάτι ανάλογο με τα ορατά pixels στα όρια ενός bitmap λογότυπου σε χαμηλή ανάλυση, που επειδή δεν είναι vector, η ανάλυσή του αποκαλύπτει προβλήματα) έπρεπε να διορθωθούν. Παρακάτω θα δούμε, αν υποθέσουμε πως το λογότυπο Bird Life του παραδείγματός μας ανήκει σ' αυτή την περίπτωση, με ποιό τρόπο επεμβαίναμε και το φτιάχναμε.

2. Τις φωτογραφίες τις είχες τυπωμένες έγχρωμες ή σε slides. Την περίπτωση που θα έπρεπε να διαλέξεις ανάμεσα από ομάδα slides και αυτό θα σήμαινε αρκετή ώρα κοίταγμα με τη λούπα πάνω στη φωτοτράπεζα για την τελική επιλογή και κατ' επέκταση στοιχειώδεις γνώσεις φωτογραφίας και αντίληψη καδραρίσματος, την παρακάμπτω.
- Στη περίπτωση λοιπόν που είχες τυπωμένες φωτό, μπορούσες στη μακέτα σου απλά να σχεδιάσεις το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα έμπαινε η φωτό, αλλά απαραίτητα μαζί με τη μακέτα σου στο τέλος, θα έπρεπε να συνοδεύεις και τη φωτογραφία με την ένδειξη της τελικής της διάστασης. Αν ήθελες πιο ελεγχόμενο αποτέλεσμα, κολλούσες στη μακέτα ένα φωτογραφικό αντίγραφο της πρωτότυπης φωτό, με τη χρήση του βασικού εργαλείου του γραφίστα της εποχής, του repromaster. Γι' αυτό το μηχάνημα όμως θα μιλήσουμε πιο κάτω.
- Αν είχες slides, χρησιμοποιούσες ή το repromaster ή τοποθετούσες το slide σε έναν μεγενθυτήρα, πρόβαλλες το slide πάνω στη μακέτα σου και με έναν γαλάζιο μαρκαδόρο (χρώμα που δεν επηρέαζε τη δουλειά των διαχωριστών) σχεδίαζες τα βασικά περιγράμματα του θέματος του slide κατευθείαν πάνω στη μακέτα. Αυτό βοηθούσε αυτόν που θα παραλάμβανε τη μακέτα για διαχωρισμούς, να καταλάβει το ποσοστό μεγέθυνσης και το καδράρισμα της φωτό, ώστε να την διαχωρήσει έτσι.

Με την προϋπόθεση λοιπόν οτι ήδη πάνω στο σχεδιαστήριό σου είχες κολλήσει ένα μακετόχαρτο :

Εικόνα

(συνήθως χαρτί Scheller 120 με 150 gr.) και είχες σχεδιάσει βάσει του προσχεδίου τις διαστάσεις της μακέτας σου (βλέπε μολύβι, χάραξη, ραπιδογράφος, γραμμές κοπής και σταυροί σύμπτωσης!!) μπορούσες σε πρώτη φάση να "ξεμπερδέψεις" με τα κείμενα.

3. Τα κείμενα είπαμε οτι ήταν συνήθως χειρόγραφα. Αυτό σημαίνει οτι αφού ήδη είχες αποφασίσει για τις γραμματοσειρές που θα χρησιμοποιούσες, θα έπρεπε να υπολογίσεις "θεωρητικά" για το τί στιγμές θα ήταν το κείμενο, ώστε να μπορέσει να σου "κάτσει" στον προβλεπόμενο χώρο γι αυτό. Και εξηγούμαι:
Την περίοδο εκείνη υπήρχαν επιχειρήσεις που αναλάμβαναν με μηχανήματα φωτοστοιχειοθεσίας, να πληκτρολογούν οποιοδήποτε κείμενο με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (γραμματοσειρά, στιγμές, normal, bold, italic, συγκεκριμένο kerning κλπ) και να στο παραδίδουν σε ειδικό λευκό φωτογραφικό χαρτί σε μονοκόματα ρολλά.
Για το λόγο αυτό κυκλοφορούσαν, σύμφωνα με το "software" των μηχανών τους, καταλόγους με τις γραμματοσειρές που διέθεταν. Οι κατάλογοι αυτοί εκτός από το τυπωμένο δείγμα της κάθε γραμματοσειράς, παρουσίαζαν με μορφή ψευδοκειμένου παραγράφους με διάφορες στιγμές.
Αν λοιπόν αποφάσιζες οτι ήθελες για το κείμενο, στη μακέτα που έφτιαχνες, για παράδειγμα Helvetica 9άρια, αρχικά μέτραγες το σύνολο των γραμμάτων του χειρόγραφου πρωτότυπου κειμένου (κατά προσέγγιση) και στη συνέχεια συμβουλευόσουν το αντίστοιχο ψευδοκείμενο του καταλόγου για να μπορέσεις να καταλάβεις αν γράμματα με τέτοιο μέγεθος θα σε χωρέσουν.
Αν αυτό ακούγεται απίστευτο σήμερα, φανταστείτε οτι επειδή τότε ήταν κανόνας, υπήρχαν συνάδελφοι που χωρίς να συμβουλευτούν κανένα δείγμα καταλόγου, μπορούσαν με μια μόνο ματιά στο χειρόγραφο και μια στον διαθέσιμο χώρο, να υπολογίσουν άμεσα και με ακρίβεια οτι χρειάζονται ας πούμε 7,5άρια Times italic και στην πράξη το κείμενο να τους έρχεται ακριβώς έτσι!
Αφού λοιπόν μελετώντας όλα τα παραπάνω κατέληγες στο τι θέλεις, σημείωνες πάνω στο χειρόγραφο πρωτότυπο κείμενο, χαρακτηρίζοντας πλήρως ποιά γραμματοσειρά έχεις διαλέξει, το μέγεθός της, σε ποιά σημεία θέλεις γύρισμα παραγράφου, γενικά οτιδήποτε θα μπορούσε να αποτελεί τυπογραφικό χαρακτηριστικό του κειμένου. Όταν τελείωνες, το έστελνες στην εταιρεία της φωτοστοιχειοθεσίας, που πολλοί την έλεγαν και φωτοσύνθεση και περίμενες να στο στείλουν πληκτρολογημένο με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Η περιπέτεια της μακέτας ουσιαστικά ξεκινούσε από αυτό το σημείο!

Σου ερχόταν λοιπόν ένα ρολλό φωτογραφικό λεπτό χαρτί, με το κείμενο πληκτρολογημένο με τα χαρακτηριστικά που είχες ζητήσει, σε μονόστηλο κατεβατό, με πλάτος στήλης όσο αυτό που χρειαζόσουν από το μέτρημα που είχες κάνει για το τρίστηλο κείμενο της μακέτας του παραδείγματός μας.
Έκοβες το χαρτί σχεδόν στις άκρες της στήλης δεξιά-αριστερά και η πρώτη σου δουλειά ήταν να επιβεβαιώσεις οτι αν το έκοβες σε 3 κομμάτια (για να έχεις το τρίστηλό σου) σε χωράει στο χώρο της μακέτας σου. Αν είχες κάνει λάθος στο μέτρημα, που δεν έπρεπε, ή αναγκαζόσουν να το ξαναπαραγγείλεις ή αν η απόκλιση ήταν μικρή, κλέβοντας λίγο από εδώ λίγο από εκεί χώρο, το ταίριαζες να σου κάτσει, χωρίς να χαλάσει το σύνολο του προβλεπόμενου στησίματος.
Αν όλα ήταν εντάξει, άλειφες το πίσω μέρος του χαρτιού του κειμένου με βενζινόκολλα και προσεκτικά το κόλλαγες πάνω στη μακέτα στη θέση που έπρεπε.
Γιατί βενζινόκολλα; Η συγκεκριμένη κόλλα έχει την ιδιότητα να μπορεί να κολλήσει πολύ καλά 2 χαρτιά μεταξύ τους και όσο είναι ακόμη νωπή να σου επιτρέπει να μετακινείς το φωτογραφικό χαρτί πάνω στη μακέτα για να μπορείς να το ελέγξεις ως προς την ευθυγράμμιση του κειμένου πάνω στο μακετόχαρτο. Ταυτόχρονα βολεύει οτι ακόμα κι αν έχει κολλήσει και στεγνώσει, αν έχει γίνει κάποιο λάθος, να μπορείς να αποκολλήσεις τα 2 χαρτιά με σχετική προσοχή, χωρίς να χαλάσει ούτε το μακετόχαρτο ούτε το φωτογραφικό χαρτί.
Εννοείται βέβαια οτι όσο η κόλλα ήταν ακόμη νωπή, για να ελέγξεις την ευθυγράμμιση του κειμένου πάνω στη μακέτα, χρησιμοποιούσες τον παράλληλο χάρακα που είχαν τα σχεδιαστήρια ή τον ταφ χάρακα, μαζί με τρίγωνα για τον έλεγχο της καθετότητας της στήλης σου. Όταν τέλος τα κείμενα είχαν κολληθεί στη σωστή τους θέση, χρειαζόταν να καθαρίσεις τα υπολείματα της κόλλας που ξέφευγαν γύρω από τα κολημένα χαρτιά.
Γι αυτό χρησιμοποιούσες μικρά κομμάτια από κρέπ (κάτι αντίστοιχο σε μέγεθος και λειτουργία όπως οι γόμες) με τα οποία τρίβοντας τα σημεία που είχαν ανεπιθύμητη κόλλα, το κρέπ την μάζευε πάνω του, αφήνωντας μια καθαρή μακέτα. Μέρος της αξίας ενός γραφίστα εκείνης της περιόδου, ήταν και το πόσο καθαρές μακέτες παραδίδει!
Μετά από το καθάρισμα έχουμε φτάσει σ' αυτό το σημείο:

Εικόνα

Σημειώνω ακόμη εδώ οτι η βενζινόκολλα παρ' όλο που πουλιόταν σε ειδικευμένα μαγαζιά (το Πλαίσιο τότε πούλαγε τέτοια πράγματα), υπήρχαν γραφίστες που ήταν τόσο τρελαμένοι με τη δουλειά τους που έφτιαχναν μόνοι τους βενζινόκολλα (δεν ήταν άλλωστε δύσκολο) και για να γλυτώσουν το έξοδο του έτοιμου, αλλά και γιατί είχαν συγκεκριμένες απαιτήσεις για την πυκνότητα και τη ρευστότητα της κόλλας τους. Κάτι σαν σεφ βενζινόκολλας!
Σκεφτείτε βέβαια οτι τα πράγματα με τα κείμενα δεν ήταν και τόσο ρόδινα, αν το κείμενο είχε από λάθος πληκτρολόγηση ορθογραφικά λάθη ή παραλείψεις.
Τότε ήσουν υποχρεωμένος, αν δεν υπήρχε χρόνος και χρήμα (και που συνήθως δεν υπήρχε) να επέμβεις χειρουργικά πάνω στο κείμενο και με κοπίδια να αφαιρέσεις λανθασμένα ας πούμε γράμματα της πληκτρολόγησης και να τα αντικαταστήσεις με τα σωστά. Μιλάμε δηλαδή για μικροεπεμβάσεις που θα έπρεπε να είναι άψογες, μέσα σε μερικά τετραγωνικά χιλιοστά.
Αυτός ήταν και ο λόγος που συνήθως, αν υπήρχε η δυνατότητα, κάθε κείμενο το παρήγγελνες 2 φορές, ώστε να έχεις ρεζέρβα γράμματα ή λέξεις για πιθανές διορθώσεις. Αν δεν είχες τη δυνατότητα αυτή, τότε κατέφευγες στο περίφημο repromaster.
Είναι η ώρα όμως να πούμε μερικά πράγματα για αυτό το μηχάνημα, που αποτελούσε το δεξί χέρι του γραφίστα και οι γνώσεις χειρισμού του ήταν άκρως απαραίτητες.

Τι είναι το repromaster?

Εικόνα

Το repromaster είναι ένα φωτογραφικό μηχάνημα. Λειτουργεί μόνο σε συνθήκες σκοτεινού φωτογραφικού θαλάμου κι αυτό γιατί χρησιμοποιούνται στη λειτουργία του φωτοευαίσθητα φωτογραφικά χαρτιά και ζελατίνες.
Κάθε λοιπόν σχεδιαστήριο διέθετε ένα δωμάτιο, έναν σκοτεινό θάλαμο, για να φιλοξενεί το repromaster, το εμφανιστήριο, το στεγνωτήριο, τα χημικά φωτογραφικά υγρά και τα ειδικά φωτογραφικά χαρτιά.
Η λογική της λειτουργίας του ήταν ιδιαίτερα απλή. Στην ουσία επρόκειτο για έναν μεγενθυτήρα που σου έδινε την δυνατότητα να αποτυπώνεις πάνω σε χαρτί το μεγενθυμένο ή σμικρυμένο θέμα σου, άσχετα αν το πρωτότυπο ήταν χαρτί ή slide.

Αποτελείτο από 3 βασικά μέρη:
α. Την κάτω επιφάνεια στην οποία τοποθετούσες το προς φωτογράφηση θέμα σου.
Η επιφάνεια αυτή έκλεινε αεροστεγώς με ένα γυάλινο καπάκι, που εγκλώβιζε πάνω της το θέμα σου. Δεξιά και αριστερά της επιφάνειας υπήρχαν δύο δυνατές λάμπες, που τη στιγμή της φωτογράφησης άναβαν για συγκεκριμένο χρόνο, ώστε να "γράψει" το φωτογραφιζόμενο θέμα πάνω στο φωτογραφικό χαρτί.
β. Τον φωτογραφικό φακό στη μέση.
Αυτός κοίταζε κάθετα το θέμα σου και έκανε όλη τη δουλειά. Μπορούσες να τον μετακινήσεις κάθετα για zoom ή unzoom, χειροκίνητα με μανιβέλες ή ηλεκτρονικά με χειριστήριο ανάλογα με το μοντέλο του repromaster.
γ. Την πάνω επιφάνεια, που εκτός από τα όργανα κίνησης και νεταρίσματος του φακού και τα κουμπιά ενεργοποίησης των λαμπών, διέθετε μια γυάλινη επίπεδη πλάκα, συνήθως και με μετρικές ενδείξεις για το κέντρο του φακού, πάνω στην οποία μπορούσες να δείς και νασκοπεύσεις το προς φωτογράφηση θέμα. Σε αυτή την επιφάνεια, όταν είχες ολοκληρώσει με την σκόπευση, τοποθετούσες, σε σκοτάδι πάντα, το ειδικό φωτογραφικό χαρτί με την φωτοευαίσθητη πλευρά του προς τα κάτω (να κοιτάει το θέμα), έκλεινες αεροστεγώς το καπάκι της και ενεργοποιούσες τις λάμπες για χρόνο που είχες ήδη καθορίσει ανάλογα με τις απαιτήσεις της φωτογράφησης.

Όταν αυτή τελείωνε, έπαιρνες το φωτοευαίσθητο χαρτί και το πέρναγες μαζί με το χαρτί αποτύπωσης μέσα από το εμφανιστήριο. Κρατούσες τα δύο βρεγμένα πλέον χαρτιά κολλημένα μεταξύ τους για μερικά δευτερόλεπτα και στη συνέχεια αποκολλώντας τα, το θέμα σου είχε αποτυπωθεί πάνω στο ειδικό χαρτί. Το πέρναγες μέσα από το στεγνωτήριο ή το στέγνωνες με σεσουάρ και είχες τελειώσει. Όπως καταλαβαίνετε όλο αυτό για να γίνει ήθελε εκπαίδευση, κατανόηση της εργασίας σε σκοτεινό φωτογραφικό θάλαμο, επαφή με φακούς, ειδικά χαρτιά, χημικά υγρά και μεθοδικότητα. Οι γραφίστες βέβαια με προβλήματα κλειστοφοβίας είχαν ένα μεγάλο εμπόδιο στη δουλειά τους!

Γιατί όμως όλη αυτή η ιστορία με το repromaster? Στη μακέτα του παραδείγματός μας σε τί θα εξυπηρετούσε;

Είχαμε σταματήσει στο κόλλημα των κειμένων. Αφού λοιπόν είχες διαλέξει τις 2 φωτό που θα χρησιμοποιούσες, αυτές με κάποιο τρόπο έπρεπε να τοποθετηθούν ασπρόμαυρες πάνω στη μακέτα στις συγκεκριμένες θέσεις. Οπότε τις έπαιρνες και τις φωτογράφιζες στο repromaster και με τον ίδιο τρόπο που είχαν κολληθεί τα κείμενα, κόλαγες και αυτές.
Το αποτέλεσμα τώρα πλέον ήταν αυτό:

Εικόνα

και το μόνο που είχε μείνει ήταν το λογότυπο στο κάτω μέρος. Έχουμε ήδη πεί οτι αυτό σαν πρωτότυπο έπασχε, οπότε θα χρειαζόταν φτιάξιμο.
Το πρώτο βήμα ήταν να το φωτογραφήσεις στο repromaster όσο το δυνατόν μεγαλύτερο γίνεται. Και αυτό γιατί θα μπορούσες έτσι να επανασχεδιάσεις το τμήμα με το πουλί, έχοντας σαν οδηγό τη μεγέθυνση. Αυτό γινόταν συνήθως βάζοντας ένα ριζόχαρτο πάνω από τη μεγέθυνση και με ραπιδογράφο και καμπυλόγραμμους χάρακες γινόταν ο επανασχεδιασμός σε outline. Στη συνέχεια κάθε τμήμα μελανονότανε και επαναφωτογραφιζότανε στο repromaster, καλοσχεδιασμένο πλέον, στην σμίκρυνση που το ήθελες.

Το υπόλοιπο μέρος του λογότυπου, την επωνυμία Bird Life, αν θεωρήσουμε οτι είχε κάποια ιδιαιτερότητα σαν γράμμα και δεν υπήρχε σαν γραμματοσειρά ώστε να το παραγγείλεις στη φωτοστοιχειοθεσία, θα έπρεπε ή να το επανασχεδιάσεις όπως και το πουλί ή αν ήσουν τυχερός να ανακαλύπτες οτι υπάρχει σαν γραμματοσειρά, σε έτοιμες μεταφερόμενες γραμματοσειρές που κυκλοφορούσαν στο εμπόριο τότε. Αυτές διατίθονταν από εταιρείες όπως η Letraset ή η Mecanorma και ήταν ειδικές μεμβράνες με γράμματα πάνω τους που όταν ασκούσες πίεση πάνω τους, αυτά ξεκολλούσαν από την μεμβράνη και κολλούσαν πάνω στη μακέτα σου. Αυτές τις χρησιμοποιούσαν ιδιαίτερα σε δημιουργία υπέρτιτλων ή λογότυπων μια και ήταν γραμματοσειρές αρκετά ιδιαίτερες και χαρακτηριστικές.
Δείγμα τέτοιων επιφανειών είναι το παρακάτω:

Εικόνα

Με τον συνδυασμό λοιπόν του σχεδιασμού του πουλιού και της χρήσης των ειδικών μεμβρανών, κατάφερνες να επανασχεδιάσεις σωστά ένα προβληματικό λογότυπο και να το τοποθετήσεις με το γνωστό τρόπο στη μακέτα.

Σχεδιάζοντας τέλος και την οριζόντια λουρίδα κάτω από τις φωτό με το ραπιδογράφο, η μακέτα ολοκληρωνόταν:

Εικόνα

Τέλος!!
Τρελλή περιπέτεια ομολογουμένως με τα σημερινά δεδομένα. Το μόνο που απέμενε μετά από όλο αυτό, ήταν να σκεπάσεις τη μακέτα με ένα ριζόχαρτο και να σημειώσεις πάνω του στα αντίστοιχα σημεία, τα χρώματα της 4χρωμίας και επιμέρους οδηγίες για το ατελιέ των διαχωρισμών:

Εικόνα

Είναι πάντως ενδιαφέρον όταν συνειδητοποιεί κανείς κατ' αυτό τον τρόπο, το πόσο τεράστια αλλαγή έφερε στο χώρο ο υπολογιστής. Σκεφτείτε το πως γινόταν όλη αυτή η διαδικασία σε περιοδικά ή βιβλία. Πόσο σημαντική ας πούμε ήταν για τονσυγκεκριμένο χώρο η εμφάνιση ενός Quark express, ενός Illustrator ή Coreldraw πόσο μάλλον ενός Photoshop...

Thanks,
Dennis
"Work of art" is not exactly an "object", but rather "part of a communication system."
--Lawrence Alloway--
onart
Junior Member
 
Posts: 439
Εγγραφή: 13.07.05, 8:18 am
Τοποθεσία: Νέα Σμύρνη

Δημοσίευσηαπό penlix » 01.11.06, 1:58 pm

ΜΑΖΕΥΩ ΧΡΗΜΑΤΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΑΡΩ ΔΩΡΟ ΕΝΑ ΡΕΠΡΟΜΑΣΤΕΡ!

:yes_master

Απίστευτα πράγματα! Ειλικρινά, ειδικά ο τρόπος κατανομής και οργάνωσης του κειμένου με έχει αφήσει να γελάω νευρικά. Πως γινόταν αυτό!?

Ευχαριστούμε για το "μυθιστορηματάκι" σου που θα ήθελα να πολύ να γινόταν ένα ντοκυμαντέρ στην Τηλεόραση για όλους εμάς που τα βρήκαμε όλα έτοιμα..

:notme
Άβαταρ μέλους
penlix
Adminilicious
 
Posts: 10260
Εγγραφή: 26.02.04, 3:50 pm

Δημοσίευσηαπό Themistoklick » 01.11.06, 2:01 pm

Νοσταλγικό, υπέροχο, απίθανο.
Απλά, μια από τις 5 καλύτερες δημοσιεύσεις του vcdc.
Ευχαριστούμε.
Άβαταρ μέλους
Themistoklick
Master Member
 
Posts: 5292
Εγγραφή: 05.04.04, 1:28 pm

Δημοσίευσηαπό alexandra » 01.11.06, 2:04 pm

Εικόνα

καλημερα Dennis και καλο μηνα

θα σου πω τα συναισθηματα μου απο την πρωτη στιγμη που ειδα το κειμενο μεχρι που το διαβασα ολο.

1. Βλεπω το σεντονι και λεω "οοοπς, εχουμε διαβασμα εδω"
2. αρχιζω να διαβαζω βλεποντας την 15-30λεπτα ευκολη μακετα και λεω "ε, ποσο δυσκολο να ητανε"
3. αρχιζω να αγχωνομαι και μονο που σκεφτομαι τι απο τα εργαλεια της σημερινης δουλειας μας δεν ειχαν πριν 10 χρονια
4. σκεφτομαι ποσα λαθη θα μπορουσαν να ειχαν γινει με την παλια "μεθοδο"
5 χαιρομαι που οι γονεις μου δεν γνωριστηκαν 10 χρονια πριν και λεω "thanks God i was born in 80s"
6. μαθαινω για μηχανηματα που στο μαθημα τυπογραφιας στην σχολη τοτε, ειχα ακουσει μονο
7. ξαναβλεπω το ποσο οριακα ηταν στο να κανεις λαθη
8. μενα μαγεμενημε το αποτελεσμα
9. και τελος σε ευχαριστω γιατι αυτο το αρθρο ειναι πραγματικα καταπληκτικο, ακομα και αν ανηκει στην "ιστορια" πλεον, και χρησιμο για καθε "επαγγελματια νεας γενιας"

thanks dennis :wink:
Τελευταία επεξεργασία από alexandra και 01.11.06, 2:10 pm, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
http://www.twomatch.gr

++live for design and design for life++
Άβαταρ μέλους
alexandra
Site Admin
 
Posts: 3513
Εγγραφή: 26.07.04, 11:49 am
Τοποθεσία: ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Δημοσίευσηαπό jonick33 » 01.11.06, 2:09 pm

Εύγε Dennis...


Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν (και να εκτιμούν) οι νέοι...



:)
Άβαταρ μέλους
jonick33
Old Member
 
Posts: 1608
Εγγραφή: 09.10.05, 1:48 am
Τοποθεσία: Αθήνα

Δημοσίευσηαπό motormount » 01.11.06, 2:20 pm

Πολύ ωραίο κείμενο Dennis.
Μόνο η γνώση του παρελθόντος μας επιτρέπει τη μη ωραιοποίηση του.
Νά 'σαι καλά κ καλή συνέχεια!
Άβαταρ μέλους
motormount
Old Member
 
Posts: 1088
Εγγραφή: 26.04.06, 2:27 pm
Τοποθεσία: Standin next to a mountain...

Δημοσίευσηαπό elena stamovlassi » 01.11.06, 2:27 pm

Χαίρομαι πάρα πολύ που έστω και σαν "ιστορία" είχα την τύχη να "εργαστώ" πειραματικά και με αυτό τον τρόπο. Τελικά η μονταζιέρα (και όχι μόνο) είναι μεγάλο σχολείο.
Όσο ζω, μαθαίνω.
Άβαταρ μέλους
elena stamovlassi
Old Member
 
Posts: 1393
Εγγραφή: 10.02.06, 3:11 pm
Τοποθεσία: στον κοσμο μου...

Δημοσίευσηαπό tsevis » 01.11.06, 2:30 pm

Γεια σου Dennis!

Με πήγες μερικά χρόνια πίσω. Έτσι δουλεύαμε. Και δεν ήταν κι άσχημα. Είχε την πλάκα του. Αν μάλιστα ερχόταν κάποιος τότε (ακόμη κι ο Θεός ο ίδιος) και μας διαβεβαίωνε πως μερικά χρόνια μετά θα δουλεύαμε, όπως δουλεύουμε σήμερα, δεν είμαι σίγουρος πως θα τον πιστεύαμε.
Υπάρχει λοιπόν και ένα ακόμη χρήσιμο συμπέρασμα:
Μη θεωρείτε δεδομένο και μην πολυσυνηθίζετε τον τρόπο που δουλεύετε σήμερα. Σε μερικά χρόνια θα τον γράφει κάποιος άλλος Dennis σε κάποια ανάλογη σελίδα.

Και να προσθέσω, πως μου φαίνεται απίθανο όταν η "επαναστατική" για την εποχή της μέθοδος που αναφέρεις, σήμερα χαρακτηρίζεται από την πλειοψηφία του κόσμου "παραδοσιακή".
Για ποιά παράδοση μιλάμε;
Μήπως το repromaster δεν ήταν απίστευτο λογικό και τεχνολογικό άλμα σε σχέση με την τσιγκογραφία;
Μήπως η φωτοσύνθεση δεν ήταν μια επανάσταση που πήρε χρόνια για να βρει τη θέση της;
Άρα:
Η εξέλιξη είναι συνεχής. Ας μείνουμε συντονισμένοι σε αυτή. Αλλιώς θα είμαστε για τα μουσεία!

Χ.
******************************
Good design = Good business
******************************
We'll always be together
Together in Electric Dreams
Άβαταρ μέλους
tsevis
Master Member
 
Posts: 6735
Εγγραφή: 26.04.04, 11:27 pm
Τοποθεσία: Pacific Ocean! (in my dreams)

Δημοσίευσηαπό lemon » 01.11.06, 2:34 pm

Καταπληκτικο κείμενο! :clapclap
καλό σου ταξίδι!
Άβαταρ μέλους
lemon
Senior Member
 
Posts: 766
Εγγραφή: 12.06.06, 11:15 am
Τοποθεσία: everywhere & nowhere

Δημοσίευσηαπό onart » 01.11.06, 3:53 pm

tsevis έγραψε:Και να προσθέσω, πως μου φαίνεται απίθανο όταν η "επαναστατική" για την εποχή της μέθοδος που αναφέρεις, σήμερα χαρακτηρίζεται από την πλειοψηφία του κόσμου "παραδοσιακή".
Για ποιά παράδοση μιλάμε;
Μήπως το repromaster δεν ήταν απίστευτο λογικό και τεχνολογικό άλμα σε σχέση με την τσιγκογραφία;
Μήπως η φωτοσύνθεση δεν ήταν μια επανάσταση που πήρε χρόνια για να βρει τη θέση της;
Άρα:
Η εξέλιξη είναι συνεχής. Ας μείνουμε συντονισμένοι σε αυτή. Αλλιώς θα είμαστε για τα μουσεία!

Χ.


Καλησπέρα Χάρη,

θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου. Η γνώση και η εξέλιξη είναι τα στοιχεία που ανοίγουν νέα δωμάτια στο μυαλό. Δεν διακοσμούν τα υπάρχοντα.

Thanks,
Dennis
"Work of art" is not exactly an "object", but rather "part of a communication system."
--Lawrence Alloway--
onart
Junior Member
 
Posts: 439
Εγγραφή: 13.07.05, 8:18 am
Τοποθεσία: Νέα Σμύρνη

Δημοσίευσηαπό antonist » 01.11.06, 6:04 pm

ντενις, απιστευτο το κειμενο σου! για μενα ηταν σαν ταξιδι! και ολες αυτες οι πληροφοριες...βασικα εχοντας δουλεψει ετσι, καταλαβαινεις πιο ευκολα ενοιες και πραγματα που σημερα, ισως να ειναι ευκολο να φτιαξουμε, αλλα δυσκολο να αντιληφθουμε... απο τη μια λεω πο πο ποσο τυχερος ειμαι που εχω ολες αυτες τις ευκολιες σημερα, και απο την αλλη, κατα καποιο τροπο ζηλευω οσους το ζησατε.

και φυσικα, ισως σημερα ακομα πιο γρηγορα γιαυτο και δεν κανει και τοσο ¨μπαμ", ολα εξελισονται, προχωρανε, ζουμε μικρες επαναστασεις οπως ειπε και ο χαρης, και πρεπει να τις προλαβαινουμε. ομως πολλες φορες ειναι το ιδιο σημαντικο, να κοιταμε και πισω , ωστε να διαπιστωνουμε πολλα πως και γιατι. πχ οταν καποτε πηρα χαμπαρι, οτι το φωτοσοπ, ειναι βασικα, καθαρα μια εξομοιωση του σκοτεινου θαλαμου, τρελαθηκα. και με βοηθησε πολυ το ψαξιμο που εριξα μετα, στα πραγματα που κανω τωρα.

χιλια ευχαριστω ντενις, και αν εχεις καποιες σκεψεις και αναμνησεις απο διαδικασιας της δουλειας πριν καποια χρονια, που εχουν αλλαξει πολυ, θα χαιρομουν να τις μοιραστεις ξανα μαζί μας!

να εισαι καλα!!
AntonisTheodorakis.com

***We are all Stars***
Άβαταρ μέλους
antonist
Site Admin
 
Posts: 6095
Εγγραφή: 30.10.05, 10:18 pm
Τοποθεσία: fresh in Athens :P

Δημοσίευσηαπό doctor_john » 01.11.06, 6:30 pm

Eβγε Dennis πολύ όμορφο! Σ 'ευχαριστώ για τον χρόνο σου!

Aς μου επιτραπεί να προτείνω για μία ακόμη φορά το ΠPΩTO ΣTAΔIO σαν ξεκίνημα της δημιουργικής διαδικασίας...

8)
Άβαταρ μέλους
doctor_john
Old Member
 
Posts: 1431
Εγγραφή: 08.07.05, 6:04 pm
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό onart » 01.11.06, 7:18 pm

Παιδιά ευχαριστώ πολύ όλους σας για τα πολύ θετικά σχόλια για το κείμενό μου. Είναι πραγματικά μια επιβράβευση για τον χρόνο που αφιέρωσα στη σύνταξή του και κυρίως για τη προσπάθεια που έκανα να θυμηθώ και να βάλω σε μια απλουστευμένη λογική σειρά, διαδικασίες σχεδόν ξεχασμένες.
Αυτό που με ευχαριστεί όμως περισσότερο είναι όταν συνειδητοποιώ οτι κάθε φορά που κάποιος από εμάς βγάζει στην επιφάνεια ένα ουσιαστικό κείμενο στον αέρα, πάντα υπάρχει πρόσφορο έδαφος από την υπόλοιπη κοινότητα του vcdc να το μελετήσει και να το αξιοποιήσει. Και αυτό είναι πολύ θετικό. Για όλους μας.

Τέλος 2 επισημάνσεις:
- Η μία για το Θεμιστοκλή που με την γενναιοδωρία που τον διακρίνει, χαρακτήρισε το κείμενό μου ένα από τα 5 καλύτερα κείμενα του forum. Νομίζω οτι έχουν δημοσιευτεί ήδη πολλά εξαιρετικά κείμενα από άλλους εδώ μέσα και συνεχίζουν να δημοσιεύονται. Ο χρόνος που έχουν αφιερώσει άνθρωποι όπως ο ίδιος ο Θεμιστοκλής, ο Χάρης, ο Γιώργος Τούμπαλης και άλλοι, είναι ανεκτίμητος και ουσιαστικός και αυτό πρέπει να το αναγνωρίζουμε.
- Υπάρχει άραγε κανείς από εμάς που να γνωρίζει και να θέλει να μοιραστεί τις γνώσεις του για το κομμάτι των διαχωρισμών, όπως γινόταν προ postscript μηχανών; Θα με ενδιέφερε να καλύψω κενά σε σχέση με αυτό!

Thanks,
Dennis
"Work of art" is not exactly an "object", but rather "part of a communication system."
--Lawrence Alloway--
onart
Junior Member
 
Posts: 439
Εγγραφή: 13.07.05, 8:18 am
Τοποθεσία: Νέα Σμύρνη

Δημοσίευσηαπό tsevis » 01.11.06, 7:55 pm

onart έγραψε:- Υπάρχει άραγε κανείς από εμάς που να γνωρίζει και να θέλει να μοιραστεί τις γνώσεις του για το κομμάτι των διαχωρισμών, όπως γινόταν προ postscript μηχανών; Θα με ενδιέφερε να καλύψω κενά σε σχέση με αυτό!

Thanks,
Dennis


Φίλε Dennis,

μιλάς για μια μεγάλη μου αγάπη. Οι διαχωρισμοί με βάση το χρόνο έκθεσης στην reprocamera (Repromaster ήταν ένα επιτυχημένο στην Ελλάδα μοντέλο της Agfa), τα θετικά αρνητικά στο contact (φωτομεταφορέας) και όλα τα παιχνίδια με το αναλογικό υλικό, ήταν ένας γοητευτικός κόσμος που έζησα για περίπου 5 χρόνια στην αρχή της επαγγελματικής μου ζωής.
Έχω κρατήσει μάλιστα ακόμη και όλα τα φίλμ από κάποιες ενθέσεις, όπως και την τελική δουλειά. Υπάρχουν σε κάποιες κούτες που μου ήταν πάντοτε σε όλα αυτά τα 20 χρόνια πολύ δύσκολο να πετάξω.
Υπάρχουν σίγουρα πάντως, άνθρωποι με πολύ πιο μεγάλο αρχείο, εμπειρία αλλά και γνώση από μένα. Εμένα με ενθουσίαζε ο πειραματισμός. Το πώς να προκύψει ένα posterize χρησιμοποιώντας διαφορετικούς τρόπους έκθεσης. Δεν έχω όμως μεγάλη και σοβαρή γνώση διαχωρισμών πρωτοτύπων. Δεν ξέρω δηλαδή όσα γνωρίζει κάποιος που προσπαθούσε να φέρει μια αναλογική έγχρωμη φωτογραφία ή διαφάνεια σε 4 φίλμ τετραχρωμίας (ή και άλλες ειδικές μεθόδους).
Δεν ξέρω πόση είναι η επαφή σου με το αντικείμενο. Ο σκοτεινός (και αργότερα και φωτεινός) θάλαμος πάντως είχε τόσες παραμέτρους, όπως χημεία, φυσική, αντίληψη κλπ που κάθε ένα από αυτά τα κομμάτια είναι και μια αυτοτελής αφετηρία έμπνευσης και δημιουργίας.

Αυτό με το οποίο θα κλείσω είναι η συμφωνία μου με την εκτίμηση του Θεμιστοκλή. Πράγματι είναι πολύ καλό κείμενο. Όχι μόνο για το θέμα και την ευαισθησία, αλλά και για τη δομή, τη γλώσσα, τα παραδείγματα.
Φυσικά, συμφωνώ μαζί σου, πως κάθε προσπάθεια να ξεχωρίσουμε κάποια κείμενα σε πρώτα και δεύτερα δεν έχει μεγάλο νόημα.
Αυτό που όμως θα είχε νόημα είναι να ξεχώριζε το vcdc - όσο γίνεται πιο γρήγορα - σε κείμενα διδαχής, κείμενα γνώμης και άλλες συζητήσεις.
Τι εννοώ;
Το σάιτ του VCDC έχει σήμερα τη μορφή ενός forum. Καλώς ή κακώς, (μάλλον καλώς) η δύναμη ενός φόρουμ είναι στη διαδραστικότητα. Στη συζήτηση δηλαδή.
Κάποια κείμενα, όπως το δικό σου, είναι όμως περισσότερο μοναχικά στη γέννησή τους. Και αυτή η ιδιωτικότητα ή η μοναχικότητα είναι πολύτιμη. Χρειάζονται όμως κυρίως μια άλλη δομή και άλλα εργαλεία για να είναι χρήσιμα. Μέσα στις διάφορες συζητήσεις χάνονται. Επίσης, προβάλλονται δύσκολα, ακόμη και όταν πάρουν την μορφή Υπομνήματος κλπ.
Για αυτό θα πρέπει να επισπευσθεί η μετεξέλιξη του vcdc site σε ένα πιο δημοσιογραφικό, εκπαιδευτικό, ερευνητικό κλπ κλπ site. Να μπορέσει να φωνάξει πως είμαι εδώ για να μαζέψω τέτοια κείμενα, παράλληλα με τις συζητήσεις. Και βέβαια με δυνατότητα συζήτησης των όποιων κειμένων.
Μέχρι τότε, πιστεύω πάντως πως τέτοια κείμενα θα μπορούσαν να δημοσιεύονται και στο Wiki. Το τελευταίο είναι μια δυνατότητα που πιστεύω πως δεν την έχουμε χρησιμοποιήσει. Αν δίναμε κάποιο βάρος και χρόνο σε αυτή, θα είχαμε προσθέσει σημαντική βιβλιογραφία.

Καλή συνέχεια. Περιμένουμε κι άλλα τέτοια.

Χ.
******************************
Good design = Good business
******************************
We'll always be together
Together in Electric Dreams
Άβαταρ μέλους
tsevis
Master Member
 
Posts: 6735
Εγγραφή: 26.04.04, 11:27 pm
Τοποθεσία: Pacific Ocean! (in my dreams)

Μία πρόσφατη σκέψη με αφορμή το συγκεκριμένο θέμα ...

Δημοσίευσηαπό gianis » 02.11.06, 12:45 am

Tα προγράμματα επεξεργασίας εικόνας - γραφιστικής τύπου Photoshop - Illustrator – Corel κλπ έχουν την δική τους γραμματική όπως κάθε εργαλείο , καθώς χρειάζεται να καταλάβεις τι μπορείς ν α κάνεις ή δεν μπορείς να κάνεις μαζί τους . Κάποια πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις με το μολύβι , το πινέλο , τον διαβήτη και τον χάρακα ή με τις μπογιές, - ή όχι με τόση ακρίβεια - μπορείς να τα καταφέρεις με τα προγράμματα χρησιμοποιώντας το πληκτρολόγιο , το ποντίκι και την γραφίδα - και σε λιγότερο χρόνο εάν είσαι τεμπέλης και δεν θέλεις να κάνεις επαναλαμβανόμενες χρονοβόρες εργασίες [ πχ η σχεδίαση ενός επαναλαμβανόμενου μοτίβου που θ’ απαιτούσε πολλές ώρες και ημέρες ] , δημιουργία περίεργων και σύνθετων ντεγκραντέ , χρωματικών συνδυασμών , φωτοσκιάσεων κλπ . Έτσι τα προγράμματα δεν αποτελούν περισσότερο από μία εξέλιξη των παραδοσιακών εργαλείων , χρησιμοποιώντας αυτή την φορά ως επιφάνεια εργασίας την οθόνη – μόνιτορ και για μολύβι - πινέλο – χάρακα - διαβήτη το πληκτρολόγιο – ποντίκι – πένα . Ενώ οι βασικοί κανόνες σχεδίασης που έχουν να κάνουν με τα σχήματα και το χρώμα , λίγο – πολύ παραμένουν ίδιοι . Και είναι λανθασμένη εκείνη η αντίληψη ότι έχεις απεριόριστες δυνατότητες ή ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα , εφόσον κινείσαι μέσα σε ορισμένα πλαίσια , χρησιμοποιώντας λίγο πολύ τους ίδιους κανόνες και τεχνικές σχεδίασης που θα χρησιμοποιούσες και με τα συμβατικά εργαλεία . Το μόνο που αλλάζει είναι η τεχνολογία και η φύση του μέσου , όσον αφορά το ζήτημα του χρόνου και του κόστους . Σήμερα λοιπόν απαιτείται να είσαι καλός σχεδιαστής και χειριστής προγραμμάτων γραφικών τεχνών .
Άβαταρ μέλους
gianis
Member
 
Posts: 18
Εγγραφή: 15.04.06, 5:18 am
Τοποθεσία: Athina

Δημοσίευσηαπό mitridi_g » 07.01.07, 2:07 am

Ευχαριστω Dennis για τα φωτα σου, ελπιζω αυτη η αγαπη σου για την τυπογραφια εκτενεστερα, να μην παψει ποτε να υφισταται και να μας κανεις ολο και πιο σοφους μερα με τη μερα, κειμενο με το κειμενο....χεχε

Φιλικα
Δημητρης
mitridi_g
Old Member
 
Posts: 1133
Εγγραφή: 17.02.06, 11:40 am

Δημοσίευσηαπό rinartzz » 07.01.07, 11:53 am

...και κάπως έτσι έμαθα μοντάζ...αλλά χωρίς repromaster...απ' ότι θυμάμαι :roll:
Άβαταρ μέλους
rinartzz
Junior Member
 
Posts: 279
Εγγραφή: 10.11.06, 10:16 am
Τοποθεσία: Athens

Δημοσίευσηαπό kassavetis » 08.01.07, 7:20 pm

Εξαιρετική δημοσίευση, και, για μένα, άκρως συγκινητική.
Μου θύμισε τα πρώτα μου βήματα στη γραφιστική.
Μάλιστα, το τεχνικό κομμάτι της δουλειάς μας, το έμαθα έτσι:
Έκανα φιλμς και ενθέσεις με ένα repromaster και ένα copyproof
στις μακέτες που έρχονταν στο τυπογραφείο του Π. Κούλη, στην Πάτρα.
Και, βλέποντας τα λάθη στις μακέτες και τους περιορισμούς
που έθεταν οι τότε δυνατότητες στην πράξη και την εφαρμογή,
έμαθα να φτιάχνω μακέτες που, τουλάχιστον, ήταν σωστές τεχνικά.

Γράφω όμως για άλλο λόγο. Για να τονίσω τη σημασία του σχολίου του Χάρη:

tsevis έγραψε:...Κάποια κείμενα, όπως το δικό σου, είναι όμως περισσότερο μοναχικά στη γέννησή τους. Και αυτή η ιδιωτικότητα ή η μοναχικότητα είναι πολύτιμη. Χρειάζονται όμως κυρίως μια άλλη δομή και άλλα εργαλεία για να είναι χρήσιμα. Μέσα στις διάφορες συζητήσεις χάνονται. Επίσης, προβάλλονται δύσκολα, ακόμη και όταν πάρουν την μορφή Υπομνήματος κλπ...


Πράγματι, για μένα που απουσίασα για ένα διάστημα από τις συζητήσεις μας,
το εν λόγω κείμενο του Dennis παρέμενε απολύτως άγνωστο.
Και δεν θα το ανακάλυπτα ποτέ αν δεν ανέβαινε στο banner.

Δεν είναι κρίμα;
Ευάγγελος Κασσαβέτης
Άβαταρ μέλους
kassavetis
Old Member
 
Posts: 1024
Εγγραφή: 03.03.06, 11:08 pm
Τοποθεσία: Τρίπολη

Δημοσίευσηαπό Themistoklick » 08.01.07, 7:34 pm

kassavetis έγραψε:Πράγματι, για μένα που απουσίασα για ένα διάστημα από τις συζητήσεις μας, το εν λόγω κείμενο του Dennis παρέμενε απολύτως άγνωστο. Και δεν θα το ανακάλυπτα ποτέ αν δεν ανέβαινε στο banner.
Δεν είναι κρίμα;


Βαγγέλη μας, η πάντα καλή και καλοπροαίρετη κριτική σου,
μας βρίσκει αυτή τη φορά αντιμέτωπους με τον "κακό μας εαυτό".

Οι δικαιολογίες και τα εμπόδια είναι πολλά αλλά θέλουμε και
εμείς το φόρουμ να αποτελέσει ένα τμήμα μόνο κάτι μεγαλύτερου
και ποιοτικότερου όπου θα μπορεί κάποιος να απορροφήσει γνώση
και να ανατρέξει σε ταξινομημένο περιεχόμενο πολύ πιο εύκολα
και άμεσα.

Και μόνο αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα δούμε και άλλα τέτοιου επιπέδου
κείμενα να κοσμούν τις σελίδες του vcdc. Τότε θα δούμε και άλλους
σχεδιαστές να μοιραστούν σκέψεις, εμπειρίες και δειδάγματα αν και
μερικοί γνωρίζουν ήδη την υπαρξή του, αλλά η γνώση τους δεν μας
χαρίζεται... ίσως γιατί δεν βρίσκει οικονομικό ή άλλο προσωπικό
όφελος αλλά ας είναι καλά και αυτοί.

Το vcdc δεν είναι απλά ένα φόρουμ ή αν θέλεις δεν αξίζει
να είναι μόνο ένα τέτοιο και ελπίζω να βρούμε τη δύναμη να το
κάνουμε κάτι παραπάνω.

Και δεν είναι μόνο αυτό... μας στοιχειώνουν πολλές σκέψεις.
Να συνεχίσεις λοιπόν να μας "τσιγκλάς" (με την καλή έννοια)
όσο συχνά θες, για να υλοποιήσουμε αυτά που πρέπει πιο γοργά!

Με εκτίμηση,
Θεμιστοκλής
Άβαταρ μέλους
Themistoklick
Master Member
 
Posts: 5292
Εγγραφή: 05.04.04, 1:28 pm

Δημοσίευσηαπό Dark3go » 15.01.07, 4:03 pm

Lol. I proti mou douleia, stin Bold, en eti 1993, itan ypey8ynos Repromaster, fwtotypikou, kai parousiasewn...:p eixa kanei mayrisma ap ti lampa tou repromaster.

Eno molis eixan arxisei na fernoun computers kai na ekpaideyoun to proswpiko sti etairia, ypirxe enas grafistas, megalos se ilikia, pou eftiaxne akomi xartomaketes. Fantastite, oti eftiaxne se xartomaketes, syskeyasies tis EVGA, tis Allatini, kai polles alles, sto xeri. Ego tou evgaza ta repros, kai ma8aina dipla tou, oti mporousa. Paidia eilikrina, eimaste ena tipota mprosta tous. Oi typoi itan iroes. Pragmatikoi kallitexnes. "M epairne o ypnos" parakolou8ontas tis grigores, eystoxes kai apales kiniseis tou! Meta pire syntaksi kai apo tote exo na do xartografistes. :cry:
Άβαταρ μέλους
Dark3go
Old Member
 
Posts: 1125
Εγγραφή: 10.01.07, 5:31 pm
Τοποθεσία: Αθήνα

Επόμενο

Επιστροφή στο IΙI.IV Εκπαίδευση, Βιβλία, Περιοδικά & Άρθρα

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

Visual Communication Designers Club

Το Visual Communication Designers Club, το μεγαλύτερο Ελληνικό online design forum, αποτελεί μια Ελληνική κοινότητα σχεδιαστών οπτικής επικοινωνίας, υπό την ευρύτερη έννοια του όρου, θέλοντας να συμπεριλάβει στα μέλη της κάθε ειδικότητα και βαθμίδα όσων σπουδάζουν ή εργάζονται στον χώρο της επικοινωνίας, έντυπης, διαδικτυακής, τρισδιάστατης ή εφαρμογών πολυμέσων

cron